Όσα πρέπει να ξέρετε για τη θερμοπρόσοψη σε ένα παλιό σπίτι

Συνήθως τα παλιά σπίτια στερούνται μόνωσης, κάτι που στον 21^ο αιώνα πλέον είναι και ασύμφορο οικονομικά και δυσφορικό. Ενημερωθείτε εδώ για το πώς να πάρετε τις σωστές αποφάσεις, να βελτιώσετε τις συνθήκες στο σπίτι και να εξοικονομήσετε ενέργεια και χρήμα.

Η εξωτερική θερμομόνωση ή αλλιώς θερμοπρόσοψη (και οι δύο όροι σημαίνουν το ίδιο) αποτελεί πλέον βασικό στοιχείο για την ενεργειακή αναβάθμιση των κατοικιών, ιδιαίτερα των παλιών σπιτιών, όπου οι θερμικές απώλειες είναι πολύ μεγαλύτερες σε σχέση με ένα νεόδμητο.

Αν αναλογιστούμε ότι μεγάλος αριθμός σπιτιών στα αστικά κέντρα της χώρας έχουν κτιστεί εκεί γύρω στη δεκαετία του ‘80, τότε μπορούμε να καταλάβουμε πόσο σημαντική είναι η θερμοπρόσοψη σε ένα παλιό σπίτι.

Καθώς τα κτήρια, οι πολυκατοικίες, οι μονοκατοικίες κτίζονταν τότε με διαφορετικές προδιαγραφές θερμομόνωσης, η ενέργεια που απαιτείται για θέρμανση και ψύξη στα παλιά σπίτια αυξάνεται σημαντικά, επηρεάζοντας τόσο την άνεση των ενοίκων όσο και τον οικιακό προϋπολογισμό.

Η θερμομόνωση έρχεται να καλύψει αυτό ακριβώς το κενό, προσφέροντας ένα ολοκληρωμένο «κέλυφος» προστασίας.

Γιατί χρειάζεται η μόνωση

Τα παλαιότερα κτίσματα παρουσιάζουν συγκεκριμένες κατασκευαστικές ιδιαιτερότητες που τα καθιστούν ιδιαίτερα ευάλωτα στις απώλειες ενέργειας. Σε πολλές περιπτώσεις έχουν κατασκευαστεί με συμπαγή τοιχοποιία (μονή ή διπλή χωρίς μόνωση), χωρίς θερμομονωτικό υλικό στον πυρήνα του τοίχου, καθώς οι τότε κανονισμοί δεν απαιτούσαν ενεργειακή απόδοση αντίστοιχη των σημερινών προτύπων. Επιπλέον, απουσιάζουν σύγχρονες λύσεις όπως θερμοδιακοπές στα κουφώματα, επαρκής θερμομόνωση ταράτσας ή στέγης και συνεχές θερμικό κέλυφος, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται εκτεταμένες θερμές και ψυχρές γέφυρες που προκαλούν ενεργειακές απώλειες ακόμη και πάνω από 30%.

Αυτές οι κατασκευαστικές επιλογές, που ίσως ήταν επαρκείς για τις ενεργειακές ανάγκες και αντιλήψεις προηγούμενων δεκαετιών, σήμερα οδηγούν σε σημαντικές απώλειες θερμότητας τον χειμώνα και υπερθέρμανση το καλοκαίρι, ενώ συχνά συνδυάζονται με φαινόμενα συμπύκνωσης υδρατμών και υγρασίας στους εσωτερικούς χώρους.

Αν προσθέσουμε στα παραπάνω και το ζήτημα του θορύβου, τότε καταλαβαίνουμε γιατί η εξωτερική θερμομόνωση σε ένα σπίτι παλαιότητας (άνω των 30 ετών) είναι μια απαραίτητη και σωτήρια παρέμβαση, που ταυτόχρονα αυξάνει την αξία του σπιτιού.

Πώς προετοιμάζεται ο χώρος

Πριν από την εφαρμογή θερμοπρόσοψης σε ένα παλιό σπίτι απαιτείται προσεκτικός τεχνικός έλεγχος της υφιστάμενης κατάστασης του κτιρίου, καθώς η αποτελεσματικότητα του συστήματος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σωστή προετοιμασία της επιφάνειας.

Αρχικά εξετάζεται η παρουσία υγρασίας στους τοίχους, είτε από ανιούσα υγρασία είτε από εισροές νερού λόγω φθαρμένων αρμών, ρωγμών ή ανεπαρκούς στεγανοποίησης. Σε περιπτώσεις ενεργής υγρασίας, προηγείται η αντιμετώπισή της, καθώς η εγκλωβισμένη υγρασία πίσω από το θερμομονωτικό σύστημα μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση των υλικών και ανάπτυξη μούχλας στο μέλλον.

Παράλληλα, γίνεται αξιολόγηση της δομικής κατάστασης των εξωτερικών τοίχων, ώστε να εντοπιστούν αποσαθρωμένα επιχρίσματα, ευάλωτα σημεία ή ρωγμές που πρέπει να επισκευαστούν πριν την εφαρμογή. Οι επιφάνειες πρέπει να είναι σταθερές, καθαρές και επαρκώς λειασμένες για την πρόσφυση των θερμομονωτικών πλακών.

Τέλος, ελέγχεται η συμβατότητα της υφιστάμενης κατασκευής με το σύστημα θερμοπρόσοψης που θα επιλεγεί, ώστε να διασφαλιστεί ότι το κέλυφος που θα δημιουργηθεί θα λειτουργεί ενιαία και χωρίς αστοχίες σε βάθος χρόνου. Για παράδειγμα, οι τοίχοι με κοιλότητες απαιτούν ειδικό χειρισμό, ενώ άλλος ένας σημαντικός παράγοντας που γνωρίζουν οι καλοί επαγγελματίες είναι η απαραίτητη συμβατότητα των υλικών (παλιών με νέων).

Πώς εφαρμόζεται η θερμοπρόσοψη

Ως γνωστόν η διαδικασία της θερμομόνωσης σε παλαιά σπίτια αφορά κατά βάση την εξωτερική τοιχοποιία και εφαρμόζεται σε τοιχία, δοκάρια, αλλά και στην ταράτσα ή την οροφή.

Παρότι η διαδικασία είναι απλή, κρύβει πολλά μυστικά για αυτό και πρέπει να ανατίθεται σε έμπειρους επαγγελματίες.

Εν συντομία, αφού καθαριστούν οι επιφάνειες, αφαιρούνται τα κονιάματα και ξεκινάει η κόλληση και η στερέωση θερμομονωτικών πλακών (π.χ. τύπου EPS ή XPS), πετροβάμβακα ή άλλων σύνθετων συστημάτων, ανάλογα με τις απαιτήσεις του κτιρίου σε θερμική απόδοση, ηχομόνωση και διαπνοή. Στη συνέχεια εφαρμόζεται ο οπλισμένος σοβάς, συνήθως με ενσωμάτωση υαλοπλέγματος, που προσδίδει μηχανική αντοχή και προστατεύει το σύστημα από ρηγματώσεις και καταπονήσεις.

Τέλος, η διαδικασία ολοκληρώνεται με το τελικό επίχρισμα ή την επένδυση της επιφάνειας, το οποίο μπορεί να είναι ακρυλικό, σιλικονούχο ή ορυκτό. Ο σωστός συνδυασμός υλικών και η τήρηση της στρωματογραφίας του συστήματος είναι καθοριστικής σημασίας για τη μακροχρόνια απόδοση της παρέμβασης και την αποφυγή φαινομένων υγρασίας ή αποκόλλησης.

Τα πιο συνηθισμένα υλικά που χρησιμοποιούνται κατά τη διαδικασία εφαρμογής θερμοπρόσοψης σε ένα παλιό σπίτι είναι: διογκωμένη πολυστερίνη λευκή και γραφιτούχα, εξηλασμένη πολυστερίνη και πετροβάμβακας. Χρησιμοποιούνται επίσης ειδικές κόλλες, οργανικά τελικά επιχρίσματα, τσιμεντοειδή στεγανωτικά κ.ά.

Συμπερασματικά, κατά την ανακαίνιση ενός σπιτιού παρελθόντων δεκαετιών, η παρέμβαση της θερμοπρόσοψης είναι θεμελιώδης, με την επιλογή ενός αξιόπιστου και εξελιγμένου συστήματος να αποτελεί θεμελιώδες βήμα.

Τα Πιστοποιημένα Δομικά Συστήματα Ενεργειακής Αναβάθμισης ClimaWall®  της έμπειρης σε σχετικά έργα BIOCLIMA® αποτελούν επιλογή, γιατί έχουν σχεδιαστεί με γνώμονα την ελληνική πραγματικότητα, η οποία είναι πλούσια σε μικροκλίματα και αρχιτεκτονική παράδοση.

Όταν μάλιστα, το κόστος της σχετικής παρέμβασης επιδοτείται κατά το μεγαλύτερο μέρος τους από τα προγράμματα «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ», τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος για χρονοτριβή.